Tijntje, 1 oktober 2010
Zuid-Afrika , Patensie 28°

tot volgende week!

De laatste week is aangebroken. Over een week land ik alweer in ons platte landje. In mijn laatste weken hier heb ik met een goed gevoel mijn project zo goed als afgerond. Her en der kan er in mijn verslag nog wat worden bijgeschaafd, maar ben blij met wat er nu al ligt. Door het drukke afronden zijn de dagen, zolas gewoonlijk hier, voorbij gevlogen. Na mijn vakantie had ik echt vernieuwde energie om me weer op het werk te richten. Desalniettemin komt er in Zuid Afrika altijd wel iets onverwachts om de hoek kijken. De eerste week van mijn vakantie wilde ik lekker doorgaan, maar dat lukte natuurlijk wederom niet…
Op donderdag begon in de learning village een 2-daagse workshop, waar studenten van over Zuid Afrika naartoe konden komen. Er kwamen er uiteindelijk maar 2 handjes vol, maar met zijn allen hebben we veel informatie over het werkveld uitgewisseld. Ik heb nog een presentatie over mijn project mogen doen, goede oefening voor het afstuderen. Het waren 2 leuke maar toch wel volgeplande vermoeiende dagen. Bij zo’n workshop hoort natuurlijk ook gezellig lekker eten. Ik kreeg op donderdag de leiding om potjiekos (pojkie) te maken. Pojkie is een grote Asterix en Obelix ketel waar je een stoofpot langzaam in maakt gewoon op een houten vuur. Nou, ik stond zelf versteld hoe lekker het was geworden. Op vrijdagmiddag sloten we de workshop af met een braai en de opening van de lapa. De lapa is een groot rieten dak op palen, waar dus lezingen kunnen worden gegeven, of gewoon lekker gewerkt of je kan er een feestje geven. Veel mensen waarmee ik samen heb gewerkt voor m’n project waren er, dus het was weer een topmiddag met als resultaat dat iedereen naar huis kon kruipen, figuurlijk dan…
De rest van het weekend heb ik lekker niks gedaan, nou ja niks… op zaterdagmiddag ben ik nog naar de studentoffice gegaan om te werken, waar niet bepaald veel van terecht kwam na zo’n vrijdag maarja, de poging was er… beneden bij het huis bleek dat de mannen waren gaan hiken, en pasop maandag terug zouden komen. Bart, Odi en Jennifer waren nog in de village, we hebben 2 avonden lang met een beamer films gekeken geprojecteerd op de achterkant van een huis, lekker lui op een bankje, geweldig! Helemaal omdat de hikers geen tent bijhadden en het regende, haha.
Toen begon de week weer. De hele week lekker gewerkt. Het commentaar van mijn supervisors hier en in Nederland heeft me veel geholpen, en ik kan ook toegeven dat ik er nog veel van heb geleerd ook. Gelukkig wonen we in Zuid Afrika, want het werd natuurlijk wel weer is tijd voor een nationale vrij dag zoals om de week hier… Ditmaal was het heritage day op vrijdag, door Zuid Afrikanen omgevormd tot nationale braaidag. Ik had dus tijdens de week al iedereen opgewarmd. We zijn op vrijdagmiddag allemaal naar het park gegaan en hebben er relaxed wat potjes gevoetbald. Vervolgens zijn we gaan braaien en hebben we de nationale braaidag geeerd met een pilsje in de avond. Het was het begin van mijn laatste weekend in de learning village. En ik had nog maar 1 ding te doen hier… al ruim 5 maanden kijk ik elke ochtend tegen een berg aan, de enige berg die ik nog niet had getrotseerd in de naaste omgeving. Met 12 personen vertrokken we op zaterdagochtend, inclusief vrienden van 5 jaar geleden die in Port Elizabeth wonen tegenwoordig, was leuk die weer te zien! Na een half uurtje wisten we het al, deze berg is weer een compleet nieuwe uitdaging. De andere bergen hadden nog enigszins paden, deze totaal niet. Dit keer was het niet de stijlheid die onze adrenaline gaf, maar de grote acacia, citrus, cactus en andere thicketvegetatie. Fynbos wordt ook wel pynbos genoemd, wat ik 2 bergen eerder had gemerkt, maar dit was echt die pyn in het kwadraat. Bekrast en bebloed kropen we tijderend met zware backpack zoveel mogelijk onder de struiken door, met voor mij een mooi rood armpje als resultaat. Ik kreeg het natuurlijk ook nog voor elkaar om uit te schieten en met mijn hand in een cactus te belanden, leuk hiken… Na de thicket werd het beter in het fynbos, en de schitterende uitzichten heelden de wonden. Na een paar uur lopen waren we op de berg en hebben we de tenten maar snel opgezet. De pastasalade smaakte prima en de lauwe biertjes vielen er weer is prima in, hadden we verdiend! Na de uurtjes rond het vuur vielen er 2 regendruppels, aangezien de pils toch op was zijn we maar naar bed gegaan, en heb ik lekker geslapen, voor de laatste keer op m’n blauwe matje (wat de trip nauwelijks heeft overleefd…)
Voor de terugweg probeerden we een andere route te zoeken om de thicket te vermijden. We liepen in het begin flink door in het niet al te dicht begroeide fynbos. Bij de thicket aangekomen nam ik de leiding en ging ik voorop, door mn kleine lichaam manoeuvreer ik me toch net iets sneller en handiger door de bosjes… Ik eindigde op een rots met echt een schitterend uitzicht, het nadeel was dat het de bovenkant van een metershoge klif was, onmogelijk om af te dalen dus. We volgende de rand van de rotsen en kwamen snel bij een mooie vallei, met zelfs een klein plasje water erin! De vallei had wat leuke kleine afdalinkjes en de lianen lieten me soms voelen als Indiana Jones. Uit de vallei gekomen bleek dat we al in de village waren, de terugweg was dus een betere route. Maar we hadden het overleefd! Ik kan nu alleen met Odi zeggen dat we alle bergen hebben overwonnen inclusief overnachting erop. Natuurlijk na zo’n wandeling… pak je weer is een biertje. De koude gingen er rap in bij iedereen, maar na 2 dagen lopen, niet al te best slapen en eten, vallen ze ook iets sneller dan je gewend ben. Na 3 biertjes vielen de eersten al in slaap. Met de vrienden uit PE liepen we nog even naar de dam, alsof we nog niet genoeg gelopen hadden. Blootsvoets over het grind kan op zich best bleek. Bart Schone kwam terug van zijn 3weekse vakantie in de middag, met een berg vlees, tja, braaien! Een mooie afsluiter van een mooi laatste weekend, maar toch een fijn gevoel dat ik vanaf nu niet meer een berg op hoef. De krassen en de spierpijn herinneren me n paar dagen later wel nog steeds aan de belevenissen. Maar ach, het voetballen op dinsdagavond maakt je spieren weer lekker los! Ik raak nog bijna getraind hier.
M’n afscheid was stiekem best emotioneel voor je, maar wat wil je als je met maar een handvol mensen in een village leeft. Ik had een braai georganiseerd, dus we hebben lekker lang lopen kletsen rond het vuur. Het was echt fijn hier te zijn en ik ga echt iedereen die ik hier heb leren kennen missen, het voordeel is dat bijna iedereen uit europa komt dus in de toekomst zien we elkaar vast nog ergens! Het cadeau wat ik heb gekregen was een echt onvoorstelbaar mooi gebaar, maar dat zal ik jullie in Nederland laten zien met uitleg anders snap je het zo niet.
Over een paar dagen ben ik dus alweer thuis, het half jaar is snel voorbij gegaan, maar ik beloof om dit keer niet meer voor zo’n lange tijd weg te gaan. Holland ga je toch wel missen, al denk ik wel nog ooit terug te gaan naar Zuid Afrika. Bij deze ben ik dus in te huren als reisleider! De eerste dagen in Holland zijn alweer lekker volgepland. Eerst lekker een dagje met de familie en Maartje, lekker uit eten. Woensdag kan iedereen in Animal House komen vieren dat ik er weer ben en in het weekend de verjaardag van Maartje en ons pap vieren. Maar eerst nog komend weekend Kaapstad proberen te overleven. Nu is het vrijdag 5 uur, ik ga zo weg, dus mijn laatste biertje ga ik zo drinken in de learning village…
Cheers! Tot volgende week!

Martijn in Zuid-Afrika bellen kan nu véél goedkoper met HalloBuitenland.nl